Stowarzyszenie Absolwentów Szkoły Głównej Handlowej

Stowarzyszenie Absolwentów w przyszłym roku będzie obchodziło 100-letnią rocznicę działalności. W Stowarzyszeniu reprezentowani są (lub niestety byli) absolwenci Kursów Handlowych, Wyższej Szkoły Handlowej, Szkoły Głównej Handlowej, Szkoły Głównej Planowania i Statystyki i znów SGH, ale zawsze „Szkoły Głównej”. Wielu absolwentów opuściło mury Uczelni ukształtowani przez Kadrę naukową i wielu zostało wybitnymi przedstawicielami praktyki gospodarczej i nauk ekonomicznych.

Materiały umożliwiające dokładne opisanie historii Koła Absolwentów praktycznie nie istnieją. Zawieruchy wojenne I i II Wojny Światowej, brak stacjonarnej siedziby Koła oraz archiwum, prywatne przechowywanie dokumentacji, a po śmierci dawnych przewodniczących gdzieś rozproszone, nie dają podstaw do dokładniejszych ustaleń pracy i sukcesów Stowarzyszenia. Jak sięga pamięć od okresu przed II wojną przewodniczącym wieloletnim i zasłużonym był Wacław Szurig, po nim objął przewodnictwo Jerzy Kozłowski, w czasie kiedy Koło działało nie przy Uczelni a przy Polskim Towarzystwie Ekonomicznym. Następnym przewodniczącym był Romuald Bauer, po Nim objął przewodnictwo Piotr Wachowiak

Indeks z 1931 roku

W okresie powstawania Stowarzyszenia Organizacja Absolwentów postawiła sobie za zadanie realizację głównego celu istnienia: to jest wzajemna pomoc i współdziałanie na zasadach partnerstwa. Szkoła Absolwentom – Absolwenci Szkole. Następnie współdziałanie w szerzeniu edukacji ekonomicznej, dokształcanie i podnoszenie kwalifikacji pracowników tworzącej się powojennej gospodarki narodowej i powstającej gospodarki uspołecznionej. Ważnym zadaniem było utrzymywanie więzi koleżeńskich, wspólne podejmowanie akcji społecznych, a także pomoc koleżeńska w różnych formach nawet o charakterze materialnym. Pomoc w znalezieniu zatrudnienia. Znane było stwierdzenie jednego z absolwentów „jeżeli zgłosiło się do pracy kilku kandydatów o jednakowych kwalifikacjach, to zawsze wybierałem tego, który miał dyplom SGH”.

Legitymacja z 1928 roku

Partnerstwo ze Szkoła ma pewną specyfikę związaną z działaniami rektora B. Miklaszewskiego, a kontynuowane przez powojenne kierownictwo Szkoły złożone głównie z absolwentów, a ogromną większość pracowników naukowych Szkoły stanowili jej absolwenci. Taka sytuacja stworzyła naturalne warunki do łatwiejszego i mocniejszego partnerstwa.

Jako szczególną formą kontaktów absolwenci – uczelnia należy uznać zjazdy absolwentów i takie odbyły się w latach:

• I Zjazd 30-31.X.1921 r.
• II Zjazd 18-20.V.1929 r.
• III Zjazd 26-27.V.1938 r.
• IV Zjazd 2-3.XI.1956 r.
• V Zjazd 18-19.XI..1966 r.
• VI Zjazd 20-21.XI.1976 r.
• VII spotkanie koleżeńskie w postaci zjazdu absolwentów na rocznicę 100 lat nieprzerwanego istnienia Szkoły 1906-2006.

Obok zjazdów ogólnych organizowane były zjazdy poszczególnych roczników, którzy w jednym roku akademickim lub kilku sąsiednich – rozpoczynali studia. Zjazdy miały na celu utrzymania więzi koleżeńskich oraz wymianę opinii i dyskusje po wystąpieniu informacyjnym Rektora i wybranym wykładzie jednego z kolegów – profesorów. Wymieniano głownie uwagi na temat przydatności studiów, potrzeby doskonalenia wiedzy oraz sugestie w sprawach programowych Szkoły.

Jednym z przełomowych Zjazdów był IV Zjazd Absolwentów 50 rocznica SGH/SGPiS. Burzliwy „przełom październikowy” wymagał istotnych zmian w organizacji Szkoły, zakresu i metod nauczania. Koniecznym stało się zintegrowanie starych roczników absolwentów tj. znalezienia wspólnego języka wychowanków zarówno tych z lat 1908 r. z tymi z 1956 r. Zjazd w odniesieniu do szkoły starał się wykreślić główny kierunek w programie studiów, organizacji nauczania oraz metody pracy badawczej i dydaktycznej. Zjazd był poświęcony podstawowemu zadaniu tj. jak przywrócić przedsiębiorstwom charakter jednostki gospodarującej samodzielnie, a klamrą wiążącą wszystkie tematy było określenie roli ekonomisty w kierowaniu i zarządzaniu gospodarką a głównie rola ekonomisty w przedsiębiorstwie. W świetle obowiązującej gospodarki nakazowej były to wnioski idące daleko w przyszłość. Zjazd odbywał się w wypełnionej po brzegi Sali Kongresowej PKiN. W prezydium zjazdu jako wiceprzewodniczący zasiadł: przewodniczący Koła Absolwentów Wacław Szurig, a znakomite referaty wygłosili prof. Andrzej Grodek, aktualny Rektor SGPiS oraz prof. Edward Lipiński na temat „Przedsiębiorstwo w gospodarce socjalistycznej”.

Wysiłek i praca Stowarzyszenia były widoczne i doceniane w organizowaniu wszystkich zjazdów. Z okazji 100-lecia Szkoły z inicjatywy i wyniku trudnej pracy członków Stowarzyszenia został wydany I tom Księgi Absolwentów, a drugi jest przygotowywany na 100-lecie Stowarzyszenia. Jest to pierwsza, pionierska praca pokazująca sylwetki absolwentów na tle ich osiągnięć zawodowych i naukowych. Jest to duże osiągnięcie, natomiast porażką stała się niemoc i niedostateczna wola Szkoły w przeniesienie pomnika naszego absolwenta Stefana Starzyńskiego – Prezydenta Warszawy, bohaterskiego obrońcy Stolicy z placu Marszałka Piłsudskiego przed gmach SGH. Mimo licznych publikacji i starań Stowarzyszenia, które było inicjatorem i pomysłodawcą uroczystego powrotu absolwenta i pracownika naukowego SGH S. Starzyńskiego na teren uczelniany. S. Starzyński nie powrócił.

Mało znaną aktywnością Stowarzyszenia była działalność Bratniej Pomocy, w latach 1916-1922, działacze Stowarzyszenia byli organizatorami i pierwszymi kierownikami organizacji samopomocowych w skali Warszawy i całego kraju (Ogólnopolski Związek Akademickich Bratnich Pomocy) byli inicjatorami i redaktorami czasopisma „Samopomoc Akademicka” gdzie głosili zasadę „każdy ma prawo do studiów” i przedstawiali drogę jej realizacji, a także informatora o szkołach wyższych w kraju i życiu akademickim „Rzeczypospolita Akademicka”.

Trudno poznać wszystkie przejawy działalności Stowarzyszenia, może zjazd na 100-lecie pozwoli dotrzeć do nowych dokumentów i ew. pamiętników (wspomnień) absolwentów i szuflad z pamiątkami z lat studiów i działalności absolwenckiej. Pomocą w ocenie przydatności studiów, dotyczące „karier” zawodowych, sposobu nauczania i wykorzystania zdobytej wiedzy były przeprowadzane ankiety wśród uczestników pozwalające na sformułowanie wniosków w sprawie budowy modelu i zadań Szkoły.

Zbliżające się 100-lecie działalności Stowarzyszenia będzie szczególna okazja wypowiedzenie się na temat zadań na następne lata i dla aktualnych i nowych absolwentów, a w szczególności:

• zacieśnienie więzów koleżeńskich,
• działalności samopomocowej,
• przekazywania informacji i udział w dyskusjach na temat programu nauczania i organizacji studiów,
• uczestniczenia w uroczystościach szkolnych,
• popularyzowania sylwetek wyróżniających się pracowników naukowych i osiągnięć zawodowych i naukowych absolwentów,
• popularyzowania nauk ekonomicznych poprzez wykłady i seminaria dla absolwentów. Uniwersytet III-go Wieku,
• gromadzenie pamiątek (pamiętników, ikonografii, dokumentów i wszystkiego co łączy się z uczelnią),
• wzmocnienie kondycji finansowej Stowarzyszenia przez pozyskiwanie sponsorów,
• przyciągnięcie do pracy w Stowarzyszeniu absolwentów – pracowników naukowych SGH,
• integracja z absolwentami SGPiS –Handlu Zagranicznego.

Patrząc z perspektywy 100 lat na działalność Stowarzyszenia Absolwentów:

• Wyższych Kursów Handlowych,
• Wyższej Szkoły Handlowej,
• Szkoły Głównej Handlowej,
• Szkoły Głównej Planowania i Statystyki
a reprezentowanych w Szkole Głównej Handlowej (SGH). Można powiedzieć, że absolwenci Szkoły wykształceni w jej murach dobrze zasłużyli się Krajowi.